Hulp zoeken

Print deze pagina

 

Door het vele huilen van een baby kunnen ouders echt tot wanhoop worden gebracht. Niet iedereen ervaart huilen op dezelfde manier. Als het voor uw gevoel echter de spuigaten uitloopt en u daarbij misschien wel het gevoel krijgt om de baby wat te willen aandoen kan beter vroeg dan laat om hulp worden gevraagd.

Consultatiebureau en huisarts. In eerste instantie zult u meestal eerst contact zoeken met het consultatiebureau of uw huisarts. Hier kan men beoordelen of uw baby goed gezond is en samen met u onderzoeken hoe het huilgedrag verder moet worden aangepakt.

Het is altijd goed om te weten dat maar 5% van de baby's die extreem veel huilen iets heeft. Bij de anderen wordt ondanks uitvoerig en gedegen onderzoek er geen verklaring voor gevonden. Elders staan lichamelijke oorzaken genoemd die een reden kunnen zijn dat uw baby excessief huilgedrag heeft.

Kinderarts. Als uw huisarts het idee heeft dat het beter is als ook de kinderarts nog naar uw baby kijkt, wordt een afspraak in het ziekenhuis gemaakt. Redenen hiervoor kunnen zijn dat er twijfel is over medische oorzaken voor het huilen, of dat gevraagd wordt om meer uitgebreider advies te geven dan de huisarts kan bieden.

Soms ook acht de huisarts het voor u als ouders en de baby beter als in een korte opname wordt gekeken naar wat een goede aanpak is om uit het probleem te komen. Op de kinderafdeling is een heel team aanwezig dat gewend is om te gaan met "huilbaby's" en u erbij kan helpen weer anders tegen het probleem aan te kijken.

Tijdens een opname wordt met name aandacht besteed aan zaken als prikkelvermindering, signalen van vermoeidheid bij de baby leren herkennen, slaapgedrag sturen et cetera.

Happiest baby troostmethode, wordt toegepast om baby's te laten stoppen met huilen, volgens de methode van de Amerikaanse kinderarts Harvey Karp. De methode is gemakkelijk aan te leren en succesvol.

Alternatieve behandelingen. Er zijn veel soorten alternatieve behandelingen en ook behandelaars met verschillende achtergrond actief bij de aanpak van het overmatig huilen van baby's. De basis waarop de behandelmethoden zijn gefundeerd is in het alternatieve circuit onderling even verschillend als het verschil tussen de reguliere - en alternatieve behandelingen. Omdat ouders meestal geen enkel idee hebben wat de theoretische achtergrond is van de behandelingen die aan hun kind worden gegeven volgt hier een korte opsomming van enige in gebruik zijnde methoden.

  • Cranio-sacraaltherapie. Deze behandeling berust op de idee dat de mens bestaat uit verschillende lagen. Hierbij moet men denken aan emotionele, en lichamelijke factoren, die met elkaar als het goed is in evenwicht zijn. Door de uitvinder van deze methode werd verondersteld dat het lichaam een bepaald ritme aanwezig is. Emotionele gebeurtenissen zullen worden opgeslagen in het bindweefsel van ons lichaam. Het ritme raakt daarmee verstoord. Het vloeistofsysteem van ruggenmerg en hersenkamers waarin de liquor, het hersenvocht, zit krijgt een verkeerde druk. Dit veroorzaakt de klachten. Door handbewegingen kan het ritme weer worden hersteld en verdwijnen de klachten. Wetenschappelijk gezien is er geen enkel bewijs voor deze veronderstelling en berusten de waarnemingen allemaal op individuele gevallen. Meer informatie over de therapie is te lezen op de website van de cranio-sacraaltherapie. 
  • Chiropraxie. De chiropractor heeft het idee dat alle processen vanuit het zenuwstelsel worden aangestuurd. Klachten van zeer verschillende aard worden allemaal herleid tot het zenuwstelsel. Zo worden de verschijnselen bij een huilbaby ook verondersteld vanuit een probleem uit het zenuwstelsel te komen. Door de bevalling zelf of door stress zou er een (tijdelijke) verschuiving van de wervels in de wervelkolom zijn ontstaan die door bepaalde bewegingen hertseld kan worden. De chiropractor manipuleert gewrichten en spieren.
  • Manuele therapie. Aan de chiropraxie wel enigszins verwant maar wel verschillend zijn manueel therapeuten. Ook de manueeltherapeut richt zich op klachten voortkomend vanuit de wervelkolom, maar behandelt meestal alleen oudere kinderen en volwassenen en zal over het algemeen geen huilbaby's in behandeling nemen. Een manueel therapeut is een fysiotherapeut, die zich na de opleiding verder in deze richting heeft gespeciliseerd. Meer informatie is te vinden op de website van de beroepsorganisatie NVMT.
  • Osteopathie. De osteopathie gaat ervan uit dat klachten kunnen ontstaan door verschillende storingen in het normale bewegingspatroon. Omdat er een relatie is tussen alle organen, onderzoekt de osteopaath waar de storing zit en tracht deze door middel van manipulatie te herstellen. Meer informatie is te vinden bij de vereniging voor osteopathie.
  • Homeopathie. In de homeopathie kijkt men niet alleen naar de betreffende klacht, maar naar de hele persoon. De behandeling met sterk verdunde oplossingen van mineralen, planten, of dierlijke bestanddelen heeft tot doel een zodanige reactie in het lichaam op te roepen dat er een reactie ontstaat die de verschijnselen weer doet verdrijven. Men maakt gebruik van het principe dat in de onverdunde toestand het middel die verschijnselen geeft, welke men bij de ziekte heeft geconstateerd. Meer informatie is te vinden bij de vereniging van homeopathische artsen.
  • Bach bloesem therapie. Een door Bach in het begin van de vorige eeuw uitgevonden methode waarbij plantenextracten in druppelvorm voor een veelheid aan klachten kunnen worden gebruikt. De druppels worden op de huid aangebracht. Er is geen aanwijzing dat de methode effect heeft. 

 

Door veel alternatieve therapeuten wordt er verondersteld dat er afwijkingen zouden zijn in de (nek)wervelkolom, welke zouden zijn ontstaan voor of tijdens de geboorte. Voor deze theorieën bestaat doorgaans geen enkel bewijs. Als u zich tot deze therapeuten wendt, voor manipulatie aan de wervelkolom wees er dan in ieder geval zeker van dat u met een BIG geregistreerde arts te maken heeft. Bewegingen aan de wervelkolom bij een baby zijn risicovol en kunnen in het ernstigste geval het overlijden van het kind tot gevolg hebben.

 

© Mijn Kinderarts 2010