De term Special Needs (SN) kinderen wordt vooral in het kader van adoptie gebruikt. Het gaat dan om kinderen die op enigerlei wijze een bepaalde medische zorg nodig hebben. Dat kan zich op meerdere manieren uiten. De aandoeningen lopen van heel licht naar tamelijk zwaar. Kinderen met een zodanige geestelijke of motorische handicap dat zij niet zelfstandig zullen kunnen functioneren, komen niet voor adoptie in aanmerking. Toekomstige ouders worden over de handicaps of afwijkingen die bij de kinderen kunnen voorkomen zo goed mogelijk geïnformeerd. Zij hebben daarna de keuze uit welke categorie zij een kind willen adopteren .
In de afgelopen jaren is er een sterke daling opgetreden in het aantal kinderen dat in de diverse landen voor adoptie wordt aangeboden aan de vergunninghouders. Het aantal special needs kinderen neemt daardoor een steeds grotere plaats in. Vorig jaar ging het om iets meer dan de helft van het aantal aangeboden kinderen. Naar verwachting gaat het dit jaar om een nog hoger percentage.
Reden daarom iets meer over de achtergrond te weten van deze groep kinderen. In grote lijnen gaat het om drie categorieën kinderen.
- Kinderen behorende tot bepaalde medische risico groepen. Het gaat dan om kinderen die bijvoorbeeld te vroeg zijn geboren, ondervoeding hebben gehad, infecties, of waarbij de moeder alcohol of drugs heeft gebruikt. De mate waarin deze ongunstige omstandigheden invloed op het kind hebben gehad is van te voren vaak moeilijk in te schatten. Kinderen zijn in ontwikkeling en hierdoor is het in de ene fase slecht te zeggen hoe het functioneren in een volgende fase zal zijn. Vooral wanneer de omstandigeheden voor of tijdens de geboorte slecht zijn geweest kan zich dit niet zozeer in lichamelijke afwijkingen uiten maar kan er later veel zorg zijn met leer- en gedragsproblemen. Juist omdat de mate van zorg slecht is te voorspellen maakt dit het tot een moeilijke groep.
- Kinderen met een operabele handicap. Hiermee worden kinderen bedoeld, waarbij er wel een handicap is, doch waarbij door operatieve ingrepen er wel een goed resultaat is te bereiken. Voorbeelden uit deze groep zijn kinderen met een gehemeltespleet(schisis), een klompvoet of andere aangeboren afwijkingen aan handen of voeten. Aangeboren hartafwijkingen vallen ook onder deze groep. Over het algemeen is bij deze groep kinderen de mate waarin zij zorg behoeven precies aan te geven.
- Kinderen met een niet operabele handicap. Dit zijn kinderen met bepaalde verlammingen, niet corrigeerbare aangeboren afwijkingen, zoals een ontbrekend deel van de arm of het been, kinderen met doofheid of slechthorendheid, kinderen met een slecht gezichtsvermogen, uitgebreide littekens, of HIV besmetting. Ook bij deze categorie kinderen is het precies bekend op welke wijze zij in de toekomst zorg nodig gaan hebben.
Voor aspirant adoptiefouders is het vaak moeilijk zich een voorstelling te maken wat een bepaalde handicap voor later betekent. Sommige aandoeningen zijn erg zeldzaam, zoals dat bij bepaalde syndromen wel voorkomt, terwijl andere afwijkingen relatief vaak worden gezien. Hierom raad ik aan erover met uw huisarts of kinderarts te bespreken wat de afwijking die het kind heeft precies inhoudt.
© Mijn Kinderarts 2010