De online games hebben door de aard van het spel al een zeker verslavingsrisico in zich. Je moet er heel veel tijd aan besteden om vooruit te komen. In het begin maak je snelle promoties, maar naarmate je belangrijker wordt kost het veel meer tijd om nieuwe stappen omhoog te kunnen zetten.
De spelen hebben het in zich dat je er mee bezig blijft, want hoe meer tijd je eraan besteedt, hoe meer beloning je krijgt. Daarbij speel je dit spel niet in je eentje maar met vele anderen, die ook voortdurend online zijn, waardoor je veel onderling contact hebt, status opbouwt, wat een stimulans is om er nog meer tijd aan te gaan besteden.
Daarbij is de technologie sterk verbeterd, waardoor er zeer fraaie landschappen en gebouwen, natuurlijke bewegingen van de personen et cetera komen.
Dit alles tesamen maakt dat het gamen gemakkelijk een groot deel van de dag in beslag kan gaan nemen. Je gaat er steeds meer voor aan de kant zetten. Richt je dag en eventueel ook nacht zo in dat je met anderen met het spel verder kan gaan. Hierdoor vallen schoolwerk of een baan er steeds lastiger mee te combineren.
Verslaving gaat beginnen als er steeds meer van je leefgebied, zoals relatie met ouders, vrienden, clubjes, uitgaan, financiën in beslag wordt genomen door het gamen. Is er eigenlijk niets anders meer waarmee je nog bezig bent, dan is er een verslaving ontstaan, of ben je in een dwangmatig gedrag verzeild geraakt.
Voor de omgeving is dit te zien aan het slechter functioneren op school of op het werk, aan slaapproblemen of oververmoeidheid, aan een nieuwe dagindeling en tijdsbesteding. Ouders zien dat hun kind uren achtereen tot vaak diep in de nacht achter de computer zit. Juist dit nachtelijke gamen is een teken dat het fout aan het gaan is.
Zodra het gamen zoveel gaat beslaan van je dagelijkse doen en laten en je er zo mee bezig bent dat er bijna alles voor moet wijken, dan is er een echte gameverslaving ontstaan. Het is daarom zaak zo snel mogelijk als er tekenen in die richting wijzen om aan de bel te trekken.