Bij deze methode wordt niet meteen een beloning gegeven, maar is de beloning als het ware uitgesteld. Telkens als het gewenste gedrag plaats vindt krijgt het kind een sticker of mag het een zonnetje tekenen. U spreekt met het kind af dat als het zoveel stickers op een kaart heeft geplakt er een beloning volgt. Voor jonge kinderen is het beter om de termijn kort te houden, omdat zij een lange periode nog niet goed kunnen overzien. Zo zou je voor een zesjarige een dag kunnen aanhouden en voor een kind van negen een week. Ook essentieel is dat de opdracht haalbaar is. U moet dus niet verlangen dat een kind dat nog niet zindelijk was nu als opdracht krijgt om een hele week droog te blijven. Beter is het in zo'n geval een kortere tijd te nemen en daarna snel te belonen als het goed gaat. Daarvan gaat een stimulerend effect uit. Te moeilijke opdrachten werken demotiverend.
De bedoeling is dat vooraf goed is duidelijk gemaakt wanneer een sticker is verdiend. Voor u als ouders is het van vitaal belang dat u zich ook precies aan de afspraken houdt. Wordt het vergeten om een sticker te plakken, dan zal het kind zijn interesse verliezen en mist de methode zijn doel.
De beloning moet vooraf goed bekend zijn bij het kind en ook niets onduidelijks hebben. Er zijn veel manieren van belonen. Zo kan dat liggen in niet materiële zaken, zoals voorgelezen worden, een spelletje spelen of meer materiële dingen krijgen, zoals een voetbal of een bepaald speelgoedje. Met zonnetjes wordt ook gewerkt om kinderen overdag of 's avonds zindelijk te krijgen.
Voorbeeld.
Telkens als Sanne een nacht droog is gebleven, mag ze een zonnetje zetten. Als ze er vijf heeft krijgt ze een leuke poster voor op haar kamer. De kaart waar de stickers op worden geplakt is voor het kind op een goed zichtbare plek opgehangen. Bijvoorbeeld op de deur van haar kamer of op de deur van de koelkast.
© Mijn Kinderarts 2010