Voor kinderen is het vanzelfsprekend dat hun ouders bij elkaar horen en altijd bij elkaar zullen blijven. In hun gedachten komt het niet op dat ouders ook wel eens uit elkaar zouden kunnen gaan. Als dat toch gebeurt is dat voor hen een grote schok.
Kinderen zullen er daarom ook alles aan doen om te zorgen dat ouders bij elkaar blijven. Ze beseffen dat een scheiding voor hen veel veranderingen zal gaan geven. Wanneer er veel ruzies tussen ouders zijn is dat ook voor een kind een vervelende en bedreigende situatie voor hun wereld. Toch accepteren ze liever in het begin ruzies dan een scheiding.
Sommige kinderen proberen de aandacht van ouders op zich te richten door lichamelijke problemen te noemen in de hoop dat de gemeenschappelijke zorg over de gezondheid van hun kind de ouders weer meer bij elkaar zal brengen.
Veranderingen. Voor een kind wiens ouders gaan scheiden komen er veel veranderingen. Het begint ermee dat één van de ouders niet meer thuis is en op een ander adres woont. Ze moeten dan ineens ook naar een ander huis gaan om de andere ouder te zien.
De gewone dingen van alle dag waaraan ze zijn gewend worden ineens niet meer vanzelfsprekend. Het samen eten, naar bed gaan en opstaan zijn nu de andere ouder er niet meer is allemaal wat anders geworden. Misschien moeten ze naar een oppasadres tot hun vader of moeder hen komt ophalen.
De veranderingen brengen ook onzekerheid met zich mee. Blijven ze wonen in hetzelfde huis of moeten ze misschien gaan verhuizen.
Gevoelens. Een scheiding is voor kinderen een erg ingrijpende aangelegenheid die met allerlei gevoelens gepaard gaat. In het begin kan er opluchting zijn dat de ruzies of onderlinge problemen tussen de ouders nu niet meer voorkomen.
Ruzies tussen ouders zijn voor kleine kinderen bedreigend omdat de boosheid die ermee gepaard gaat hen angstig maakt.
Veel kinderen denken dat ook zij schuld eraan hebben dat hun ouders uit elkaar gaan. Zij voelen zichzelf verantwoordelijk voor wat gebeurt ook als dit geheel onterecht is.
Naast schuldgvoel is er ook boosheid op de vertrekkende ouder of op beide ouders die hen dit aandoen. Immers waren er geen ruzies geweest dan was alles in hun wereld gebleven zoals het was. Iets wat ze het liefste zouden willen.
Voor ouders is het belangrijk dat ze zich dit realiseren en aan de kinderen op eenvoudige manier uitleg geven wat er is gebeurd. Er kan worden uitgelegd dat het alleen een zaak van de ouders is en dat zoiets ook bij grote mensen kan voorkomen. Hoe minder kinderen zich bij het conflict betrokken voelen hoe beter dit is voor de verwerking.
Onzekerheid. De scheiding geeft kinderen veel onzekerheid. Naast de materiële zaken als een ander huis en misschien een minder grote kamer hebben ze ook onzekerheden over de toekomst. Als ouders niet meer van elkaar houden, kunnen ze dan ook ineens niet meer van de kinderen houden?
Wat gaat er gebeuren met een ouder die een andere relatie heeft en waarbij er misschien ook andere kinderen zijn. Hoe zijn die kinderen? Kan je er goed mee opschieten of wil je helemaal niets met ze te maken hebben. Het zijn allemaal vragen waarmee kinderen worden geconfronteerd en die ze zelf lang niet altijd goed kunnen overzien.
Kinderen houden lang hoop dat de ouders wel weer bij elkaar gaan komen. Zij zullen daar veel voor over hebben. Als het er op geen enkele wijze naar uitziet dat dit ooit gaat gebeuren is het beter daarin naar hen toe duidelijkheid te geven.
Eerlijkheid naar kinderen toe is altijd het beste. Het heeft geen zin om erom heen te draaien omdat u hen wilt beschermen voor nare gevoelens. Als hen precies wordt verteld waar ze aan toe zijn is dat toch het beste.
Loyaliteit. Hiermee wordt bedoeld in hoeverre kinderen bij een scheiding kiezen tussen ouders. Als het goed is zou er geen beïnvloeding moeten zijn omdat kinderen van beide ouders zijn. Vaak gebeurt het echter dat één van de ouders negatief over de ander spreekt. Daardoor komen kinderen in een loyaliteitsprobleem. Zij hebben met beide ouders te maken en moeten geen partij hoeven kiezen in het conflict. Als beide ouders daaraan werken wordt het scheidingsproces voor hen gemakkelijker. Bij een situatie waarin de ene ouder het kind of de kinderen tegen de ander opzet wordt het allemaal zoveel lastiger.
Omgeving. In een dergelijke situatie is het voor kinderen belangrijk om vanuit de omgeving extra steun te krijgen. Misschien kunnen de ouders van vriendjes eens wat extra's doen, of nemen de grootouders de kinderen eens mee voor een uitstapje.
Ook op school kan men er rekening mee houden dat kinderen in deze fase emotioneel zijn maar dat niet altijd in de vorm van verdriet zullen laten zien.
Hoe meer het gewone leven weer kan worden opgepakt hoe beter het is voor de verwerking van de scheiding. Uiteindelijk wordt het iets dat kinderen een plaatsje in hun leven zullen gaan geven.
© Mijn Kinderarts 2010