Het komt ook in een kinderleven voor dat een grootouder of ander familielid komt te overlijden.
Die droevige boodschap moet ook aan kinderen worden verteld. Het beste kan dat worden gedaan op een rustige liefdevolle manier door hun vader of moeder. Ze zullen al wel aan u hebben gemerkt dat er iets ergs is gebeurd. In die zin kan het ook worden verteld. Alle kinderen zitten daarna nog vol met vragen. Geef er in alle eerlijkheid antwoorden op.
Ook voor een kind is het een hele ingrijpende periode en ze kunnen zich later alles vanuit die tijd nog haarscherp herinneren. Kinderen merken daarbij heel goed het verdriet op dat hun ouders hebben en zijn daarmee ook erg begaan. Soms als iemand al langere tijd ziek is komt het overlijden niet onverwachts en heeft u er de mogelijkheid toe om uw kind er op voor te bereiden.
Voor jonge kinderen is de dood iets onbegrijpelijks. Ze kunnen zich erbij niet goed iets voorstellen. Zij proberen het daarom te vatten in iets dat ze zelf wel kennen. Daarom wordt er ook vaak tegen ze gezegd dat het dood zijn net is alsof je slaapt. Dat je niet meer weet dat je er bent, maar ook geen pijn meer hebt. Als ouders religieus zijn zullen ze daaraan een andere betekenis geven al naar gelang hun opvattingen.
Kinderen zijn vaak heel lang uit hun doen na het overlijden van een familielid. Het is misschien niet meteen zo te merken aan hoe ze reageren, maar later kan het zich ineens uiten. Vaak is het ook eraan te merken hoe ze het op school doen. Als het goed is houdt de leerkracht daar ook rekening mee.
Ouders vragen zich wel eens af of ze er verstandig aan doen om met hun kind naar een ernstig ziek iemand of een overledene toe te gaan. Er is dan de angst dat dit heel traumatisch voor het kind zal zijn. Men wil het zijn kind niet aandoen, om naar een overledene te gaan of om het later een begrafenis mee te laten maken.
Er zijn natuurlijk nooit hierover regels te geven, maar in het algemeen is het beter om zoveel mogelijk ook kinderen bij ziekte en overlijden te betrekken. Het zien van een overleden opa of oma maakt ook op een kind net als op volwassenen een diepe indruk. Toch hoort het ook bij het leven en wordt het kind betrokken bij dat wat u samen als gezin en familie meemaakt. Door kinderen er niet bij te betrekken missen ze een stuk dat u anders samen kunt delen.
Wel kunt u ervoor zorgen dat uw kind is voorbereid op wat het zal zien. Dat geldt ook voor een begrafenis die de meeste kinderen niet eerder zullen hebben meegemaakt.
© Mijn Kinderarts 2010