Bij een infectie van het bot ook wel osteomyelitis genoemd, hebben bacteriën zich kunnen nestelen in het botweefsel, vaak net onder de groeischijf. Er treedt koorts bij op en pijn. Kinderen zijn bij een osteomyelitis van het been zo pijnlijk, dat ze aanvankelijk wat mank lopen, maar al spoedig helemaal niet meer willen lopen. Na enige tijd ontstaat er roodheid en zwelling. Osteomyelitis komt vooral voor bij kinderen onder de zes jaar.
Bij zuigelingen kan er vanuit een osteomyelitis een arthritis ontstaan omdat er bij hen nog vaatverbindingen door de groeischijf van het bot naar de gewrichtskop lopen. Bij oudere kinderen is die verbinding er niet meer.
Er lopen bloedvaatjes in het bot. Bacteriën die van ergens anders in het lichaam in de bloedsomloop komen, kunnen in deze bloedvaatjes blijven steken. In een bot is de afweer wat minder actief dan op andere plaatsen. Vanuit een dergelijke infectiehaard in het bot breidt de infectie zich dan verder uit.
Er wordt bloed afgenomen om te kijken of er infectietekenen zijn te vinden. Ook wordt een paar maal bloed afgenomen dat in het laboratorium op kweek wordt gezet. Dit is de zogenoemde bloedkweek. De kans dat men hierbij bacteriën vindt is niet zo groot.
In de eerste twee dagen van de acute fase is op een gewone röntgenfoto nog niet veel te zien. Ook een botscan, laat op de eerste twee dagen van de ziekte vaak nog geen reactie zien.
Dit betekent dat wanneer de verdenking op een botontsteking is ontstaan er de eerste dagen niet altijd duidelijkheid is te geven of het echt wel zo is. Ook een bloedkweek heeft tijd nodig om een resultaat te laten zien. Vaak duurt dit ook minstens twee dagen.
De verwekkers van een acute botontsteking zijn vaak Staphylokokken bacteriën.
Bij verdenking op een osteomyelitis wordt het kind opgenomen in het ziekenhuis. Er worden via een infuus antibiotica gegeven. Vroeger is de behandeling langer geweest dan nu wordt aangehouden. De behandelduur hangt er onder andere vanaf hoe snel een kind op de behandeling reageert, de temperatuur weer normaal wordt en de bloeduitslagen een verbetering tonen.
Wanneer zich in zeldzame gevallen complicaties voordoen, zullen deze door de orthopedisch chrurg worden behandeld.
Ontstaat een botontsteking door kruipen op vieze grond of door ergens tegenaan te stoten?
Antwoord: Nee de bacteriën komen vanaf een heel andere plaats in het lichaam. Ze worden via de bloedbaan naar het bot gebracht. Dat er vanaf een huidinfectie bacteriën naar het eronder liggende bot gaan, komt niet voor.
Waarom moet de behandeling zo lang zijn? De meeste kuren duren toch maar een week of zo.
Het bot heeft een matige doorbloeding en er kunnen op een paar plaatsen bacteriën achterblijven. Als ze niet allemaal goed worden opgeruimd, kunnen ze weer de kop opsteken. Toen er nog geen antibiotica waren bleken deze infecties bijzonder moeilijk te behandelen te zijn. Er kwamen daarbij hele gemene infecties voor. Nog steeds moet een osteomyelitis goed worden behandeld om een herhaling van de infectie te voorkomen.
Bij ieder kind met hoge koorts, dat een been of arm niet meer wil bewegen, moet aan de mogelijkheid van een osteomyelitis worden gedacht. De uitwendige verschijnselen, zoals roodheid en zwelling komen meestal pas later.
© Mijn Kinderarts 2010