Infectie in een gewricht komt op elke leeftijd voor maar in verhouding meer bij jonge kinderen. Vooral de heup en de knie zijn gevoelig om een infectie met bacteriën te krijgen. Het ziektebeeld begint met pijn in het gewricht, mank lopen en koorts. Naarmate het langer duurt nemen de verschijnselen toe. De koorts wordt hoger en het kniegewricht kan er ook gezwollen en rood uit gaan zien. Er is vrijwel altijd ook hoge koorts bij. Meer over het onderwerp mank lopen is te vinden bij de rubriek klachten.
Het onderscheid met een gewrichtsontsteking die als een reactie op virussen of bacteriën elders ontstaat, een reactieve arthritis genoemd, kan in het begin moeilijk zijn. In beide situaties is er pijn in het gewricht en koorts. De koorts bij een reactieve arthritis is echter meestal niet zo hoog als bij een door bacteriën veroorzaakte arthritis.
Bij zuigelingen is het herkennen van een bacteriële ontsteking van een gewricht vaak moeilijk. Er is lang niet altijd iets opvallends aan de gewrichten te zien. Wel valt op dat het kind pijnlijk en koortsig is, misschien ook wel wat prikkelbaar. Er wordt in zo'n situatie vaak niet meteen aan een gewrichtsontsteking gedacht.
De oorzaak is meestal niet zo goed terug te vinden. Op een bepaald moment komen er bacteriën, die meestal van de huid afkomstig zijn in de bloedbaan. Zij kunnen vervolgens in het gewricht terechtkomen en daar zich gaan vermeerderen. Een bekende verwekker van dit soort ontstekingen is de Staphylococcus aureus bacterie. Dit is een bacterie die ook in wondinfecties kan veroorzaken.
Bij een deel van de gewrichtsontstekingen blijkt de ontsteking ook in het bot aanwezig. Er wordt dan van een osteomyelitis gesproken.
Om de diagnose te stellen wordt er onder andere bloedonderzoek gedaan. Bij een gewrichtsontsteking door een bacterie zullen er veel tekenen van infectie blijken te zijn. Nadat de verdenking op een bacteriële ontsteking van het gewricht is gerezen, wordt een echo van de knie of heup gemaakt om te kijken of er vocht in het gewricht zit. De orthopedisch chirurg wordt gevraagd om het gewricht aan te prikken om te kijken wat voor vloeistof in het gewricht zit. Bij pus, wordt eventueel het gewricht ook gespoeld. Uit de kweek van de pus kan in veel gevallen de verwekker van de infectie worden opgespoord.
De behandeling wordt direct na het stellen van de diagnose begonnen. Lang wachten kan beschadiging geven aan het kraakbeen dat in het gewricht zit.
Er vindt altijd opname van de patiënt plaats, waarbij via een infuus hoog gedoseerde antibiotica moeten worden gegeven. Dit is omdat anders de medicijnen niet genoeg tot in het gewricht doordringen. De duur van de behandeling wordt door de kinderarts met u besproken. Bij een bewezen gewrichtsontsteking is dit tenminste 14 dagen.
Hoe kom je aan zo'n ontsteking?
Antwoord: Er zijn regelmatig bacteriën in onze bloedbaan. Ze worden steeds netjes door antistoffen en cellen opgeruimd. Soms gaat het mis en ziet een bacterie kans om zich in bijvoorbeeld een gewricht of bot te nestelen en zo een ontsteking te veroorzaken.
Waarom moet de behandeling zo lang duren en kan het niet met een drankje?
Antwoord:We moeten er zeker van zijn dat de bacteriën in het gewricht volledig woren opgeruimd. Als de infectie niet goed wordt behandeld, zal hij zich weer snel de kop kunnen opsteken. Een gewricht is slecht doorbloed en de antibiotica bereiken daarom slecht de ruimte en het kapsel rondom het gewricht. Als we een drankje zouden geven is de hoeveelheid antibioticum die ter plekke komt te laag om genoeg effect te veroorzaken.
Een arthritis komt over het algemeen zomaar voor. Dat wil zegen dat er geen onderliggende oorzaken zijn te vinden, die het waarschijnlijk maken dat een kind een dergelijke infectie krijgt. Hoewel vaak de grote gewrichten erbij zijn betrokken, kan het ook in wat minder opvallende gewrichten voorkomen. Een kind met koorts dat zich niet normaal kan bewegen moet daarom altijd terdege worden onderzocht op de aanwezigheid van of een osteomyelitis of een arthritis, of beide.
© Mijn Kinderarts 2010