Het gaat hierbij om een bij jonge meisjes voorkomende verkleving van de kleine schaamlipjes, die daardoor met een soort vlies verbonden zijn. De urine-opening blijft meestal vrij.
Tegen de puberteit is het altijd over omdat onder invloed van het dan opkomende vrouwelijke hormoon het slijmvlies veranderingen ondergaat en er geen verklevingen meer voorkomen.
Geringe irritatie, of een oppervlakkige ontsteking, laat de lipjes tegen elkaar aanplakken. Hierna blijft er een redelijk stevige verbinding bestaan.
Er is geen onderzoek nodig, daar het zo is te zien wat er aan de hand is. Wanneer men met twee duimen de schaamlipjes iets van elkaar doet is te zien dat het om een vliezige verbinding gaat. Soms is door deze handeling de verkleving ineens opgeheven. Het heeft echter volstrekt geen zin om dit te doen, daar het misschien weer beschadigingen geeft die tot een nieuwe verkleving leiden.
Behandeling is over het algemeen niet nodig. Er wordt wel een zalf opgesmeerd, met vrouwelijk hormoon. Hiermee gaat de verkleving dan los. Het kan echter later weer aan elkaar gaan zitten.
Behandeling is nodig bij het ontstaan van urineweginfecties.
Hoe zeker weten we dat het overgaat?
Antwoord: Er is geen andere oorzaak voor een dergelijke verkleving. Het maagdenvlies of hymen, is iets heel anders. Het zit ook niet op de plaats waar deze verklevingen voorkomen.
Onder invloed van het vrouwelijk hormoon oestrogeen, wordt het slijmvlies anders van structuur en samenstelling. Verklevingen kunnen dan niet meer optreden.
© Mijn Kinderarts 2010