Lange kinderen

Print deze pagina

Ziektebeeld

Verreweg de meeste grote kinderen hebben ook grote ouders. Er zijn wel een aantal overigens weinig voorkomende afwijkingen die met een grote lichaamslengte gepaard gaan.



Oorzaken

Vanaf ongeveer drie jaar groeien de meeste kinderen volgens een bepaalde lijn evenwijdig aan het gemiddelde. Grote kinderen lopen qua groeilijn aan de bovenkant. Zij hebben meestal ook één of twee grote ouders.

 

Er zijn enkele syndromen die gepaard gaan met een grote lengte. Hierbij hoort het Klinefelter syndroom en het erg weinig voorkomende Sotos syndroom. Het Klinefelter syndroom wordt eigenlijk nooit in de jeugd ontdekt. Het is een afwijking in de geslachtschromosomen, waarbij jongens niet XY, maar XXY chromosomen in hun cellen hebben.

 

Een ander met grote lengte gepaard gaand syndroom is dat van Marfan. Deze kinderen hebben lange en slanke armen, handen, benen en voeten. Er is een afwijking in het steunweefsel, waardoor er slappe gewrichtsbanden zijn. Zie Erfelijke en aangeboren afwijkingen.



Onderzoeken

Het is belangrijk precies te weten wat de lengte van beide ouders is. Op grond hiervan kan de Targetheight worden uitgerekend. De te verwachten eindlengte ligt in een range hier ongeveer 9 cm naar boven en naar beneden omheen.

 

Door middel van een polsfoto kan een lengteprognose worden gemaakt. Deze prognose is betrouwbaarder naarmate het kind ouder is en dichter bij de uiteindelijke lengte is gekomen met zijn of haar groei.

 

Ook is de prognose betrouwbaarder als de lengte dichter bij het gemiddelde ligt. Juist voor hetzij kleine, hetzij juist lange kinderen hebben we bij de interpretatie van de eindlengte een bepaalde onbetrouwbaarheid maar te accepteren



Behandeling

De hormoon behandeling van erg lange meisjes en jongens wordt niet veel meer uitgevoerd. Groeiremming vindt eigenlijk nog alleen plaats wanneer extreme lengtes bereikt gaan worden. Meisjes worden geremd met het vrouwelijk hormoon oestrogeen en jongens met het mannelijk hormoon testosteron.

Met deze behandeling moet niet te lang worden gewacht omdat het effect als de behandeling te laat wordt ingezet nauwelijks winst oplevert.



Veelgestelde vragen

Wanneer moet met groeiremming worden begonnen?

Antwoord: Eerst moet er onderzocht worden of remming wel zinvol is en of er geen redenen zijn om het juist niet te doen. Wordt de keuze gemaakt om wel tot remming over te gaan, dan moet dat in een vroeg stadium meestal al voordat de puberteit begint worden ingezet. Uw kinderarts kan bepalen wat daarvoor het goede moment is.



Meer weten

De lengtegroei wordt beïnvloed door diverse hormonen, zoals het groeihormoon en  schildklierhormoon. Bij het begin van de puberteit treedt de puberteitsgroeispurt echter op door de geslachtshormonen. Dat is bij jongens door testosteron en bij meisjes door het vrouwelijk hormoon oestrogeen. Zij zorgen ook voor een snellere sluiting van de groeischijven in de botten, waarmee de groei uiteindelijk stopt.

 

De puberteit begint in ons land bij meisjes bij ongeveer 10 jaar en bij jongens bij ongeveer 13 jaar. In deze periode groeit een meisje ongeveer 25 cm en een jongen ongeveer nog 30 cm.

 

Hoewel nogal eens wordt gedacht dat de eerste ongesteldheid bij meisjes het begin van de puberteit vormt, is dit juist een laat puberteitsverschijnsel. Het grootste deel van de puberteitsgroeispurt is dan voor een meisje al achter de rug. Er is nog restgroei van een aantal centimeter.

 

 

 

© Mijn Kinderarts 2010