Bijholteontsteking (sinusitis)

Print deze pagina

Ziektebeeld

Tamelijk divers voorkomende ziekte. Meestal in combinatie met een gewone verkoudheid.  Matige koorts. Aanhoudende klachten van hoofdpijn, toenemend bij vooroverbuigen duiden bij een verkoudheid meer op een daarbij aanwezige sinusitis.

 

Andere presentatie van een ontsteking van de zeefbeenholte. (ethmoïditis.) Hierbij is er zwelling en roodheid van het gebied rondom het oog. Het oog kan ook helemaal dicht gaan zitten.

 



Oorzaken

De verwekker van een sinusitis is over het algemeen een virus. De neusbijholten liggen in de schedel en komen allen uit in de neuskeelholte. Bij een verkoudheid, als het slijmvlies is gezwollen, raken de uitvoeropeningen van de neusbijholten afgesloten. Door deze afsluiting ontstaat de bijholteontsteking, of sinusitis.

 

Een bacteriële oorzaak moet worden verondersteld bij lang aanhoudende hoge koorts en algemeen ziek zijn.

 

 



Onderzoeken

Een bijholteontsteking is niet betrouwbaar op een gewone röntgenfoto vast te stellen. Indien het beslist nodig is dat men weet of er een bijholteontsteking of sinusitis aanwezig is wordt een CT scan gemaakt. Ook gebeurt dit bij verdenking op een ontsteking van het zeefbeen oftewel ethmoïditis.



Behandeling

 

Een gewone sinusitis hoeft in principe geen behandeling. Met neusdruppels die ook bij een verkoudheid worden gebruikt (xylometazoline) kan het slijmvlies slinken en zijn er minder klachten.

 

Een ethmoïditis is een ernstige ziekte waarbij opname en behandeling met antibiotica nodig is. Bij deze patiëntjes komt ook de oogarts in consult om te kijken of het oog niet bedrijgd is.



Veelgestelde vragen

Moeten alle kinderen met een sinusitis antibiotica hebben?

Antwoord: Nee bij de meeste kinderen gaat een bijholteontsteking vanzelf over. Bij een ontsteking van het zeefbeen worden altijd antibiotica via een infuus gegeven, vanwege de ernst van deze ziekte.



Meer weten

De neusbijholten zijn vanaf de geboorte nog niet allemaal aanwezig. De voorhoofdsholte is de laatste die wordt aangelegd. Dit gebeurt pas vanaf het zesde jaar.

 

 

 

© Mijn Kinderarts 2010