Ontstoken halslymfklier.
Bij een ontstoken halslymfklier ziet men dat er meestal onder de kaakrand of langs de spier die in de hals van boven naar beneden loopt een zwelling ontstaat. De klier is daarbij rood en voelt warm aan. Daarbij komt er ook matige tot wel hoge koorts voor. Wordt er niet behandeld met antibiotica, dan neemt de zwelling toe. Zodra het centrale deel van een dergelijke klier een abces gaat vertonen is behandeling met antibiotica niet meer zinvol.
Doordat de klier pijnlijk is als het hoofd recht wordt gehouden, draaien kinderen hun hoofd af van de kant waar de ontsteking zit. Er is ook een soort dwangstand mogelijk als de klier erg groot is geworden. Zie ook dwangstand hoofd.
Lymfklieren zijn verdedigingssystemen om binnen gekomen ziekteverwekkers zoals bacteriën tegen te houden. Zij hebben daarvoor een heel scala aan middelen. Soms zijn de bacteriën echter sterker dan de verdediging aan kan en raakt de lymfklier zelf ontstoken. Een ontstoken lymfklier zal tenslotte in het centrum gaan abcederen. Uiteindelijk zou een dergelijk abces naar buiten toe doorbreken als er geen behandeling op volgde.
Bij het lichamelijk onderzoek is het al snel duidelijk dat het om een ontstoken lymfklier gaat. Door de klier te bevoelen kan men er achter komen of er een abces is of niet. Soms wordt er om deze reden ook nog met een echo gekeken.
Zolang zich nog geen abces heeft voorgedaan is het mogelijk om de ontstoken klier te behandelen met antibiotica. Omdat het eigenlijk altijd om bacteriën gaat die ook in de luchtwegen voorkomen kan er met de gebruikelijke antibiotica worden behandeld.
Tegen de koorts en de pijn die een ontstoken lymfklier veroorzaakt kan men paracetamol geven. Zie doseringsschema.
Heeft zich reeds in de klier een abces gevormd, dan wacht men tot het abces zo is "uitgerijpt" dat het met een klein sneetje kan worden ontlast. Er komt dan veel pus uit vrij. Hierna kan het restloos genezen.
Had ik kunnen voorkomen dat mijn kind een ontstoken klier kreeg?
Antwoord: Nee daar is niets aan te doen. De ontsteking komt meestal ook niet voor in combinatie met een keelontsteking of andere ontsteking in het keel-neus-oorgebied. Het begint "zomaar".
Halslymfklieren raken vaak betrokken bij infecties vanuit het Keel-Neus-Oorgebied. Als reactie op de infectie neemt de grootte van de klier toe. Dat is de reden dat bij kinderen met recidiverende bovenste luchtweginfecties er vaak in de hals een paar vergrote klieren zijn te voelen. Deze klieren zijn geheel onschuldig. De angst dat dit kwaadaardige klieren zouden zijn is echter bij veel ouders onterecht aanwezig. Zie ook maligne lymfoom.
Een kwaadaardige klier in de hals bij kinderen zit meestal op een andere plaats en neemt heel snel in grootte toe.
© Mijn Kinderarts 2010