Een kind met een depressie, voelt zich somber en leeg. Er is geen zin meer om allerlei activiteiten te gaan doen, die tevoren wel fijn werden. Als er al iets wordt gedaan ontbreekt het plezier erin. Misschien schrijft het kind dit zelf toe aan vermoeidheid.
Contacten met vriendjes en vriendinnetjes neemt af, er is geen zin om naar de sportclub te gaan of om te spelen.
Zowel slapeloosheid als een extra slaapbehoefte kunnen voorkomen. Tobben over alledaagse dingen neemt een veel belangrijker deel van de dag in beslag dan normaal. Schuldgevoel over het niet tot iets komen en de onmogelijkheid verandering aan te brengen in het vastgelopen tempo zijn frequent aanwezig. Jonge kinderen kunnen het niet plaatsen en weten niet waarom hen dit gebeurt. Zij kunnen zich ook nog niet goed uitdrukken om aan hun ouders over hun stemming te praten.
Door de slapeloosheid, of als onderdeel van de depressie is ook de aandacht en concentratie verslechterd.
Bij een depressie komt zowel snelle opwinding als timide teruggetrokken gedrag voor.
Zelfmoord gedachten en gedachten over de dood spelen regelmatig door het hoofd.
Soms vertellen kinderen dat ze stemmen horen die hen wat vertellen. Het horen van stemmen is bij jonge kinderen nogal algemeen en hoeft niet meteen op iets van een depressie te duiden.
Kinderen met een depressie functioneren op school veel slechter dan ze kunnen. Er moet door ouders en de leerkracht aan worden gedacht dat het om een depressie gaat om het te herkennen.
Geschat wordt dat bij kinderen depressie bij ongeveer 1% voorkomt. Bij tieners ligt het percentage hoger.
Erfelijke factoren liggen vaak aan de basis om bij kinderen een depressief beeld te veroorzaken. depressieve gedachten en stemming heeft een relatie met een angststoornis, die er aan vooraf kan gaan.
Bepaalde situaties in een kinderleven kunnen een depressie uitlokken. Denk aan echtscheiding of schoolverandering en aan gezinssituaties met weinig aandacht, lichamelijk of verbaal geweld en voortdurende negatieve houding van een ouder.
Allereerst wordt goed gekeken naar hoe het kind functioneert in de thuissituatie op school of op clubjes en bij vrienden. Daarnaast wordt er ook gekeken naar omstandigheden die er toe hebben geleid dat een kind een depressie vertoont.
Het kan nodig zijn omdat de medische verschijnselen, die bij de depressie horen zo op de voorgrond staan dat er ook ter uitsluiting van lichamelijke oorzaken eerst een volledig medisch onderzoek plaats vindt.
Vooral in de puberteit uiten depressies zich oook met lichamelijke klachten, zoals vermoeidheid, hoofdpijn of rugpijn. In veel gevallen zal het echter niet nodig zijn om heel uitvoerige onderzoeken in te zetten. Dit omdat op grond van het verhaal dat wordt verteld een lichamelijke oorzaak er gewoonweg niet bij past.
De behandeling van depressie is in grote lijnen in eerste instantie door middel van aanpak van het gedrag en in tweede instantie pas door het geven van medicijnen. De gedragstherapie heeft tot doel om de oude draad weer op te pakken en de vastgelopen activiteiten weer op te pakken. Hierdoor wordt er weer plezier beleeft aan het contact en probeert men het isolement waarin het kind zit te doorbreken.
Het gebruik van medicijnen bij een depressie bij kinderen ligt op het terrein van de kinderpsychiater. Kinderartsen schrijven deze medicijnen nauwelijks voor. In ieder geval is het onjuist om eerst medicijnen te geven om dan als de resultaten tegenvallen gedragstherapie te beginnen. De effectiviteit tenslotte van veel van deze medicijnen is wel onderzocht bij volwassenen maar niet of slecht bij kinderen.
Hoe is te zien dat schoolproblemen te maken hebben met een depressie?
Antwoord: Bij een depressie is het opvallend dat kinderen geen interesse vertonen in spelen, contact maken en onderhouden met andere kinderen en nietgenieten van op zichzelf leuke dingen. De grondstemming is somber en er zijn soms woede-uitbarstingen of juist teruggetrokken gedrag. Ook is chronische vermoeidheid, met slaapproblemen of juist overmatige slaapbehoefte iets om aan een depressie te denken.
In hoeverre is het erfelijk?
Antwoord: Depressie heeft beslist erfelijke kenmerken in zich. Het is ook mogelijk dat kinderen de wijze van reageren van hun ouders overnemen en daarom het lijkt alsof het erfelijk is. Kinderen van ouders met een depressie lopen ook meer kans om op andere manieren minder in hun ontwikkeling te worden gestimuleerd.