De maligne lymfomen gaan uit van lymfklierweefsel. Het wordt daarom ook wel klierkanker genoemd. Er moet onderscheid gemaakt worden tussen de ziekte van Hodgkin en het zogenoemde non-hodgkin lymfoom. Al met al gaat het om tamelijk zeldzame ziekten. Van het Hodgkin lymfoom zijn er per jaar in Nederland ongeveer 25 nieuwe gevallen en van het non-hodgkin lymfoom 35.
Het Hodgkin lymfoom, of ziekte van Hodgkin, is op de basisschool leeftijd bij kinderen extreem zeldzaam. Het non-hodgkinlymfoom komt wel wat meer ook op jongere leeftijden voor.
Bij de ziekte van Hodgkin wordt een vergrote klier in de hals gevonden, die toeneemt in grootte. Omdat ook veel vergrote lymfklieren voorkomen in de hals als uiting van bovenste luchtweginfecties, zoals een keelontsteking, wordt door ouders vaak aan de mogelijkheid van een kwaadaardige lymfklier gedacht.
Deze onschuldige klieren liggen vaak op de plaats langs de spier die van achter het oor naar het borstbeen loopt. De ziekte van Hodgkin zit daarentegen vaker boven het sleutelbeen.
Het gaat verder gepaard met wat vage klachten, zoals moeheid, gewichtsverlies en nachtzweten. Dit laatste kan overigens ook worden gezien als een zeer algemene klacht die veel kinderen hebben.
Non-Hodgkin lymfomen kunnen op meerdere plaatsen zitten. Zo komt het ook in de hals voor, maar ook in de klieren tussen de longen en de lymfklieren in het buikvlies. Ook hierbij is er vaker moeheid, gewichtsverlies en nachtzweet.
De oorzaken voor het ontstaan van het Hodgkin en non-hodgkin lymfoom zijn niet bekend. Bij een deel van de kinderen met de ziekte van Hodgkin is er een relatie met het virus dat ook de ziekte van Pfeiffer veroorzaakt.
De diagnose wordt gesteld door onderzoek van een biopsie dat uit de klier is genomen. Bij het non-hodgkin lymfoom wordt er ook röntgenonderzoek gedaan.
De behandeling van de ziekte van Hodgkin bestaat uit chemotherapie. De prognose is met bijna 90% overleving heel goed te noemen.
Bij het non-hodgkin lymfoom is intensieve chemotherapie noodzakelijk. Hierbij worden genezingspercentages van ongeveer 75% bereikt.
Heeft een ontstoken halslymfklier iets te maken met een kwaadaardige tumor?
Antwoord: Nee dit zijn totaal verschillende zaken, die volstrekt niets met elkaar hebben te maken.
Het onderscheid tussen een klier met de ziekte van Hodgkin en het non-hodgkin lymfoom kan door de patholoog anatoom worden gemaakt.
Andere mogelijkheden voor vergrote klieren in de hals zijn nog:
- Vergrote lymfklieren na een doorgemaakte infectie van de bovenste luchtwegen, zoals een keelontsteking, verkoudheid of bijholteontsteking.
- Infectie door het cytomegalovirus
- Infectie door het virus dat de ziekte van Pfeiffer veroorzaaakt. Dit is het zogenoemde Ebstein-Barr virus (EBV)
- Infectie door toxoplasmose
- Kattenkrabziekte
- Besmetting met bepaalde aan de tuberculose bacterie verwandte bacteriën. Deze zogenoemde atypische mycobacteriën kunnen ook een eenzijdige kliervergroting geven. De vergrote klier moet door de chirurg in zijn geheel verwijderd worden.
© Mijn Kinderarts 2010