Aangeboren afwijkingen van de slokdarm komen in diverse vormen voor. De meest voorkomende hierbij is de situatie, waarbij de slokdarm halverwege eindigt. Het resterende deel komt dan uit de splitsing van de luchtpijp en de bronchieën.(tracheo-oesofageale fistel)
Ingeslikt speeksel of voeding kan dus niet verder en er is een direct overloop te zien naar de mond. De baby is dan aan het bellenblazen. Alle speeksel en slijm loopt de mond uit.
Brengt men een voedindingssonde in dan komt deze weer via de mond terug, zonder de maag te bereiken.
Vaak zal men al aan een afsluiting van de slokdarm denken als er bij een moeder in de zwangerschap veel vruchtwater is (hydramnion). De ongeboren baby drinkt namelijk vruchtwater en plast dit weer uit of voert het extra vocht af via de navelstreng. Indien er op deze manier geen afvoer is van vruchtwater, hoopt het zich op.
Deze afwijking kan op zichzelf staan, of onderdeel uitmaken van een syndroom.
Het is onbekend wat de oorzaak ervan is.
Bij verdenking op een oesofagusafsluiting, kan men een röntgenfoto maken van de slokdarm met een sonde erin. Op de foto is dan te zien dat de sonde wel gewoon naar beneden loopt, maar daarna omkrult en weer de zelfde weg terug naar boven aflegt, omdat hij niet voorbij de stop kan komen.
De behandeling vindt plaats in een academisch centrum. Een kinderchirurgisch team voert het uit. Tegenwoordig doet men het indien mogelijk via een kijkoperatie.
Wordt er nog een zogenoemde proefvoeding gegeven direct na de geboorte om te zien of er geen afsluiting van de slokdarm is?
Antwoord: Nee, dit gebeurt niet meer omdat de afwijking al eerder wordt ontdekt. Bijna alle kinderen beginnen met borstvoeding. Het is dan niet erg als toch een klein beetje hiervan in de luchtpijp of long komt.
De afwijking waarbij de slokdarm en de luchtpijp niet goed worden aangelegd ontstaat al in de eerste embryonale weken. Hierbij is de scheiding tussen slokdarm en luchtpijp onvoldoende tot stand gekomen.
Er zijn een aantal afwijkingen en syndromen waarbij de oesofago-tracheale fistel vaker wordt gezien. Dat is bijvoorbeeld het geval met de VACTRL associatie waarbij er een aantal aangeboren afwijkingen bij elkaar voorkomen.
© Mijn Kinderarts 2010