Blindedarmontsteking wordt gekenmerkt door vrij plotseling ontstane pijn in de rechter onderbuik, met koorts, misselijkheid en braken.
De pijn is bij jonge kinderen meer verspreid door de buik aanwezig en wordt minder op een vaste plek aangegeven. Kinderen van deze leeftijd vinden het sowieso moeilijk aan te geven waar ze precies pijn voelen.
Bij tieners en volwassenen begint de pijn vaak meer rond de navel en verschuift dan naar rechts onder. De plaats in de onderbuik waar de meeste pijn wordt gevoeld bij een blindedarmontsteking, wordt het punt van Mc Burney genoemd. Het ligt tussen de navel en het voorste punt van de bekkenkam.
De pijn kan zich op diverse manieren voordoen. Meestal is het permanent aanwezig, maar ook pijn in golven kan voorkomen. Soms ook klagen kinderen over pijn bij het plassen. Dit is dan geen blaasontsteking, maar ontstaat doordat de ontstoken blindedarm tegen de blaas ligt.
De pijn verergert bij schudden, springen, in bed omdraaien, of als de ouder op weg naar een dokter over verkeersdrempels rijdt.
Eigenlijk klagen alle kinderen over misselijkheid en braken ze ook erbij.
De lichaamstemperatuur is niet zo veel verhoogd en ligt tussen 38° en 39°. Bij complicaties, zoals een doorgebroken blindedarmontsteking (perforatie) kan de temperatuur wel hoger zijn.
De combinatie van constante buikpijn, met misselijkheid en braken, met matige koorts moet aan blindedarmontsteking doen denken. Pas als een arts die weet uit te sluiten, kan aan andere oorzaken worden gedacht.
De oorzaak van het ontstaan van blindedarmontsteking is niet bekend. Mogelijk betreft het een afsluiting van de uitgang van de blinde darm. In ieder geval raakt het slijmvlies van de blindedarm op de een of andere wijze beschadigd, waardoor er bacteriën naar binnen kunnen dringen. Vervolgens raakt de gehele blindedarm ontstoken.
Door de arts zal bij verdenking op een blindedarmontsteking eerst een goed lichamelijk onderzoek worden gedaan. Bij een ontsteking van de blinde darm, wordt het buikvlies geprikkeld en ontstaan er zogenoemde buikvlies prikkelingsverschijnselen, die een arts kan beoordelen. Drukken op de buik is heel gevoelig en bepaalde plekken zijn zelfs extreem pijnlijk geworden.
Voorts wordt er bloed en urine onderzoek ingezet. Tesamen met het verhaal rond de patiënt, het lichamelijk onderzoek en het laboratorium onderzoek geeft dit al vaak uitsluitsel of er sprake is van een blindedarmontsteking.
Eigenlijk wordt er tegenwoordig altijd wel een echo-onderzoek van de buik gedaan. Als de blinde darm te zien is kan er een uitspraak over worden gedaan of hij ontstoken is of niet.
Eventueel bij aanhoudende twijfel kan nog een CT van de buik worden gemaakt, maar dit is maar weinig nodig. Bij dunne kinderen, die weinig vetweefsel in de buik hebben, is zelfs een echo-onderzoek gelijkwaardig aan een CT scan.
Wel wordt bij verdenking op een abces bij de blindedarm een CT gedaan omdat met dit onderzoek de meeste informatie wordt verkregen over ligging en omvang van zo'n abcès.
Blindedarmontsteking is bij kinderen de meest voorkomende reden van een buikoperatie. De snee wordt in de onderbuik gemaakt en de blindedarm wordt verwijderd. Als de ontsteking is doorgebroken, wordt na het verwijderen van de blindedarm de buikholte gespoeld en krijgt het kind antibiotica, via een infuus.
Een andere mogelijkheid is het wegnemen van de ontstoken blindedarm door een kijkoperatie. Welke techniek er wordt gevolgd hangt af van de voorkeur van de chirurg, de leeftijd en de omstandigheden van de patiënt.
Soms heeft zich rondom de plaats van de ontsteking een groter gebied met ontsteking gevormd. Dit is een zogenoemd appendiculair infiltraat. De behandeling hiervan is afhankelijk van het beeld met alleen rust en infuustherapie of daarbij ook nog antibiotica.
Heeft zich ter plekke een abcès gevormd, dan zal zich dit in veel gevallen via de darmen naar buiten ontlasten, maar als dit uitblijft moet dat via een drain gebeuren.
Kan een blindedarmontsteking met antibiotica worden behandeld?
Antwoord: Hierover is nog veel onbekendheid en het laatste woord is er beslist nog niet over gezegd. Er is momenteel een onderzoek gestart om te kijken of een bepaalde vorm van blindedarmontsteking, niet ook met antibiotica kan worden behandeld. Op dit ogenblik zullen echter de meeste kinderen nog wel worden geopereerd.
Kan het kwaad als de blinde darm is weggehaald en er bleek achteraf geen ontsteking te zijn?
Antwoord: In principe heeft de blinde darm geen functie en het missen ervan is geen enkel probleem. Wel is het mogelijk dat er later complicaties komen van een operatie in het gebied van de blindedarm.
Ongeveer 1 op de 100 kinderen krijgt een blindedarmontsteking. Het percentage dat bij een ongecompliceerde ingreep nog complicaties krijgt is gering. De meest voorkomende late complicatie is het ontstaan van strengen bindweefsel in de buik. Ook als de blinde darm niet is ontstoken geweest, kunnen er later deze complicaties ontstaan.
Het percentage kinderen dat wordt geopereerd voor een vermeende appendicitis en waarbij de blindedarm achteraf niet ontstoken bleek is in Nederland ongeveer 16%.
Er werd vroeger gedacht dat het doormaken van een blindedarm ontsteking bij meisjes effect zou hebben op de vruchtbaarheid. Hiervoor zijn echter te weinig aanwijzingen om dit als een reëel probleem te beschouwen.
© Mijn Kinderarts 2010