De ziekte van Crohn wordt gekenmerkt door chronische diarree en buikpijn. Daarbij is er vaak een sterk verminderde eetlust met gewichtsverlies.
Bij lichamelijk onderzoek worden er rond de anus bij een vol ontwikkeld ziektebeeld, afwijkingen gezien, zoals, fistels, slijmvliesscheurtjes en abcessen.
Onbegrepen koorts welke aan de buikverschijnselen vooraf gaat kan voorkomen.
Soms bestaan er al lange tijd vage buikpijnklachten, is de eetlust verminderd, of groeit een kind minder dan zou worden verwacht. De ontlasting is in tegenstelling tot de bloederige diarree bij een colitis ulcerosa in de eerste periode niet zo afwijkend. Er kan zelfs wel verstopping bestaan.
Ook raken bij de ziekte van Crohn wel andere organen betrokken. Gewrichtsklachten en huidverschijnselen kunnen voorkomen.
De ziekte komt < 20 jaar bij 1: 10.000 kinderen voor.
De oorzaak is niet geheel duidelijk. Erfelijke factoren kunnen een rol spelen. De veronderstelling van sommigen dat er een relatie tussen de ziekte van Crohn en het op jonge leeftijd vaccineren zou zijn, is nergens op gebaseerd.
Er is een chronisch ontstekingsproces gaande van de darm. Met name het laatste stuk dunne darm en het eerste stuk dikke darm zijn aangedaan. Soms is er een wat andere verdeling.
Behalve een goed lichamelijk onderzoek waarbij naast de buik ook de streek bij de anus wordt onderzocht kijkt men ook naar het verloop van gewicht en lengte. Ook wordt goed de fase van de puberteitsontwikkeling in kaart gebracht.
Daarna vindt laboratorium onderzoek plaats van bloed en ontlasting.
Aanvullend röntgenonderzoek wordt eventueel afgesproken.
Tenslotte zal bij gerede verdenking op de ziekte van Crohn altijd endoscopie plaats vinden, waarbij men met een scoop het darmslijmvlies inspecteert en stukjes darmslijmvlies wegneemt (biopsie) voor onderzoek.
Hierdoor zal het mogelijk zijn om onderscheid te maken tussen colitis ulcerosa en de ziekte van Crohn. Er komen ook mengvormen voor, zie meer weten.
De behandeling is afhankelijk van het stadium waarin de ziekte zit, maar ook van de vraag of er sprake is van een opflakkering in het ontstekingsproces.
Alle behandeling is gericht op het tot rust brengen van de darm en het verbeteren van de voedingstoestand.
Als eerste stap wordt daarbij gebruik gemaakt van voedingstherapie. Hieronder wordt verstaan dat het kind gedurende 6 weken sondevoeding krijgt, waarbij het verder niet meer mag eten of drinken, behalve water.
Een diëtist berekend de hoeveelheid die nodig is. Men houdt over het algemeen aan dat er 120% van de aanbevolen dagelijkse hoeveelheid eiwit en energie moet worden gegeven.
Na deze periode van zes weken wordt de eigen voeding weer stap voor stap erbij gegeven.
Als medicatie wordt gebruik gemaakt van azathioprine en corticosteroïden.
Hoe is het beloop van de ziekte van Crohn?
Het beloop is meestal gekenmerkt door een rustige fase waarbij ook opflakkeringen van de ziekte voorkomen. Geregelde controle en scopie moet plaatsvinden.
Wordt de groeiachterstand wel weer ingelopen?
Het hangt vooral af van hoe lang in de puberteit de ziekte rustig is, of de patiënt opflakkeringen heeft. Een flink aantal kinderen haalt de achterstand niet in.
De chronische inflammatoire darmziekten, colitis ulcerosa en de ziekte van Crohn, worden in het Engels wel Inflammatory Bowel Disease of IBD genoemd. Dit moet dan niet verward worden met Irritable bowel disease of spastische dikke darm wat weer een geheel andere ziekte is.
Er zijn mengvormen mogelijk tussen de ziekte van Crohn en colitis ulcerosa. Dit wordt wel indeterminate colitis genoemd. Uiteindelijk wordt op volwassen leeftijd wel een duidelijker beeld gezien waarbij het of meer de kant van colitis ulcerosa, of meer naar de ziekte van Crohn opgaat.
© Mijn Kinderarts 2010