Hevige jeuk tussen de billen. Gekriebel op de huid rond de anus, een beetje vage buikpijn. Dit alles past bij wormpjes. Vooral als het kind stil in bed ligt wordt het wakker of kan niet in slaap komen door de hevige jeuk.
Bijna ieder kind krijgt ze wel een keer. Het zijn kleine witte dunne wormpjes. De lengte is ongeveer 8 mm. Als ze net uit het lichaam komen en je ziet er één op de huid rond de anus, dan bewegen ze nog. Dat gekronkel veroorzaakt ook de jeuk.
Bij meisjes kunnen de wormpjes ook naar voren kruipen en daar jeuk bij de vagina geven. Hierdoor kan er daar irritatie gaan ontstaan.
De officiële naam is Oxyuren, of aarsmaden, maar ik noem het hier verder wormpjes.
Je hebt wormpjes doordat je de eitjes binnen hebt gekregen. De wormjes die naar buiten kruipen zijn de vrouwtjes. Zij leggen de eitjes op de huid rond de anusopening. Omdat het zo jeukt ga je daar krabben, waardoor je de plakkerige eitjes aan je vingers krijgt. Kom je met dezelfde vingers in je mond, dan krijg je de eitjes opnieuw binnen. Via contact met deurknoppen, speelgoed, etc. kunnen de eitjes weer naar een ander overgebracht worden. Ook kunnen de eitjes indrogen en zo in het beddengoed of huisstof komen.
Het beste bewijs is het natuurlijk als je kan zien dat er een of meerdere wormpjes tussen de billen zitten. Als een kind heel erge jeuk heeft is dat het goede moment om te kijken. Door voorzichtig de billen van elkaar te doen, kan je ze zien liggen of bewegen.
Als het belangrijk is om te weten of er wormpjes zijn drukt de kinderarts met een stukje doorzichtig plakband tegen de anus. De kleverige eitjes hechten zich vast. Als je dit op een glaasje legt kan je onder de microscoop de eitjes zien. Ze zijn veel te klein om met het blote oog te kunnen zien.
De behandeling bestaat uit het geven van een tabletje mebendazol, wat na veertien dagen nog eens wordt herhaald. Dit medicijn is onschuldig voor ons, maar doodt de wormpjes. Het kan bij de drogist worden gekocht.
Broertjes of zusjes kunnen worden meebehandeld. Kinderen onder de leeftijd van twee jaar mogen het niet hebben, omdat er onvoldoende gegevens over de werking in deze groep is. Ook aan zwangeren wordt dit middel niet voorgeschreven, omdat er onvoldoende over de veiligheid ervan voor het embryo bekend is.
Het is belangrijk om herinfectie te voorkomen. Houdt daarom de nagels van uw kind kort en was goed de handen. Doe ook bij het begin van de behandeling het beddengoed in de was en neem de vloer af met een vochtige doek. De eitjes kunnen namelijk slecht tegen water.
Hoe kan het dat mijn kind steeds wormpjes heeft?
Antwoord: De meeste infecties komen doordat kinderen veel hun vingers en van alles en nog wat in de mond steken. Eitjes worden tussen kinderen gemakkelijk aan elkaar overgedragen. Sommige kinderen zitten meer met hun vingers in de mond en in de neus dan anderen.
Kan het zijn dat de wormpjes resistent zijn geworden tegen de tabletjes. Het lijkt niet meer te helpen.
Antwoord: Nee er is geen resistentie voor dit middel. Als het terugkomt is het gewoon weer een nieuwe infectie.
Kinderen en volwassenen kunnen via contact met uitwerpselen van honden een infectie met spoelwormen oplopen. Pups hebben ze vaak bij zich. De eitjes van speolwormen zijn erg resistent en kunnen dus via zandbakken en dergelijke bij een kind komen. Omdat kinderen alles in hun mond stoppen kunnen ze op die manier besmet raken.
© Mijn Kinderarts 2010