Een pageborene, met een infectie heeft een aantal kenmerken dat bij oudere kinderen met een infectie niet wordt gezien. Men moet het beeld kennen om het te kunnen herkennen.
Pasgeboren baby's met een infectie kunnen de volgende dingen laten zien:
- Ze zien er flets en vaal gelig uit, de huid is slecht doorbloed1
- Ze zijn vaak erg stilletjes,
- Drinken slecht,
- Ze zijn slap of juist prikkelbaar,
- Kreunen en hebben soms apneu-aanvallen2
- Er is niet altijd koorts maar juist een verlaagde temperatuur,
1Hiermee wordt bedoeld dat als je op de huid drukt met je wijsvinger het enige tijd duurt voordat de kleur in de huid terug is.
2 Een apneu-aanval is een uitblijvende ademhaling die langer dan 20 seconden duurt.
Baby's kunnen besmet worden voordat ze zijn geboren, tijdens de passage door het baringskanaal of na de geboorte.
Vooral te vroeg geboren baby's zijn extra kwetsbaar voor het oplopen van een infectie. Echter ook het krijgen van een infectie kan een reden van vroeggeboorte zijn.
Een risicofactor voor het optreden van een infectie voordat de baby is geboren zijn langdurig gebroken vliezen. Hiermee wordt bedoeld dat de vliezen langer dan 18 uur voor de geboorte zijn gebroken.
Ook bij nog staande vliezen kunnen echter infecties optreden. Een bekende gevreesde bacterie is de groep B Streptokok.(zie meer weten)
Verder kunnen baby's kort na de geboorte besmet worden met het Herpes simplex virus type 1 (HSV1) door iemand met een koortslip. Zij kunnen deze infectie alleen krijgen als ze geen antistoffen hebben gekregen van hun moeder. Met andere woorden, als hun moeder bekend is met een recidiverende koortslip, heeft ze al vaker contact gehad met het virus en heeft zij daarom antistoffen aangemaakt. In zulke situaties is er geen risico dat de baby een herpesinfectie krijgt.
Een aparte groep infecties is die waarbij al vroeg in de zwangerschap de moeder besmet wordt. Zij worden met de afkorting TORCHES samengevat. Dit staat voor Toxoplasmose, Rubella (rode hond), Cytomegalie, Herpes simplex en Syfilis.
Bij een zieke baby wordt bloedonderzoek gedaan om te kijken of er tekenen van infectie zijn. Ook wordt er bij de bloedafname een zogenoemde bloedkweek afgenomen. Bij een aantal baby's bestaat ook verdenking op het bestaan van een hersenvliesontsteking. Zij krijgen daarom een ruggenprik waarbij vocht wordt afgenoemen voor laboratorium onderzoek.
Er wordt bij een zieke pasgeborene niet op de uitslagen van de kweken gewacht, maar meteen met behandeling begonnen.
De behandeling bestaat uit het geven van antibiotica via een infuus tegen bacteriën die een infectie bij deze leeftijdsgroep kunnen veroorzaken. Vaak is ook de baby in een slechte conditie en heeft hij ondersteuning van de bloedsomloop met vochttherapie nodig.
Hoe kan ik een infectie voorkomen bij mijn baby?
Antwoord: Deze infecties zijn vrijwel nooit te voorkomen. Wel is het mogelijk wanneer bekend is dat een moeder groep B Streptokokken heeft hiervoor in bepaalde risicosituaties te behandelen.
Groep B Streptokokken (GBS) komen bij veel vrouwen in de vagina voor. Men schat dat wel 20% van de zwangeren de bacterie bij zich heeft. Toch wordt maar een klein aantal baby's die door het baringskanaal komen er ziek van. Welke kinderen dat vooral zijn heeft men proberen uit te zoeken. Er zijn op deze manier risicofactoren gevonden. Dit zijn: vroeggeboorte (een geboorte van een baby onder 37 weken zwangerschapsduur), koorts tijdens de bevalling, een eerder kind dat een GBS infectie heeft gehad, langdurig gebroken vliezen of een urineweginfectie bij de moeder met GBS.
Toch kan hiermee niet altijd worden voorkomen dat de baby een GBS infectie krijgt. Daarom is het belangrijk altijd bij een baby waarbij tekenen van infectie zijn te denken aan een GBS infectie.
© Mijn Kinderarts 2010