Stuipen bij een pasgeborene worden ook wel neonatale convulsies genoemd. Het komt vooral voor in de eerste paar dagen.
In tegenstelling tot stuipen op oudere leeftijd, zijn het bij pasgeborenen geen echte epilepsie aanvallen met symmetrisch schokkende bewegingen. De schokjes komen soms alleen in een handje of voetje voor. Het kan ook lijken op een soort smakbeweging van de mond. Ook stops (apnoes) in de ademhaling kunnen een uiting zijn van neonatale convulsies of stuipen.
Géén stuipen zijn de vaak bij een baby zichtbare trillerigheid in een beentje of armpje. Heel veel baby's doen dat en het is een onschuldig verschijnsel. Het verschil met stuipen is dat deze trillerigheid maar kort is, enkele seconden, en dat het kan worden doorbroken door vasthouden. Stuipen zijn nooit door vasthouden of wekken van de baby te stoppen.
Ook hebben baby's soms een trillend onderlipje. Ook dat is geen stuip en komt regelmatig bij gezonde baby's voor.
De meest voorkomende oorzaak is zuurstoftekort rond de geboorte. Ook bloedingen in de hersenen, infecties en stofwisselingsziekten kunnen het echter veroorzaken.
Het krijgen van een stuip is een belangrijke aanwijzing dat er een vrij ernstige ontregeling bij de baby zich heeft voorgedaan.
Onderzoeken die in aanmerking komen zijn: bloedonderzoek, een E.E.G. en een echo van de schedel. Bij tekenen van infectie wordt ook een ruggenprik gedaan om te zien of de stuip een uiting is van een hersenvliesontsteking.
De behandeling is zodra er een oorzaak is gevonden daarop gericht. Zo wordt een lage natrium of bloedsuiker (glucose)spiegel in het bloed behandeld. Bij een stuip door zuurstoftekort rond de geboorte worden medicijnen gegeven. Medicijnen die bij pasgeborenen met stuipen door de kinderarts worden gegeven zijn: fenobarbital, midazolam en lidocaïne.
Zal de stuip de hersentjes beschadigen?
Antwoord: Dit is lastig te zeggen en hangt ook van de oorzaak af. In de meeste gevallen zal het echter andersom zijn, dat namelijk de stuip komt op een ontstane beschadiging. Met name bij zuurstoftekort rond de geboorte zal men hiermee rekening moeten houden.
Epilepsie komt eigenlijk nooit al bij de pasgeborene voor. Ook koortsstuipen kunnen per definitie niet bij pageborenen voorkomen.
Er is wanneer een baby een stuip heeft altijd de noodzaak te zoeken naar de onderliggende oorzaak. In tegenstelling met epilepsie bij oudere kinderen wordt er bij pasgeborenen juist vaak wel een oorzaak voor de stuip gevonden.
De schattingen over het voorkomen van stuipen bij pasgeborenen zijn wisselend. Echter vermoedelijk heeft van de voldragen kinderen 0,2 % een stuip en van de te vroeg geboren pasgeborenen ongeveer 1%. Het gaat dus in verhouding om een een zeldzame aandoening.
het is begrijpelijk dat op een neonatale intensive care waar hele zieke pasgeborenen worden behandeld, men relatief vaak meemaakt dat kinderen een stuip hebben. Bij twijfel of er zich aanvallen of epileptische activiteit bij een baby voordoet, wordt er wel gebruik gemaakt van een zogenoemde CFM. Dit is een langdurige registratie van de hersenactiviteit om daarmee stuipen bij risicokinderen te kunnen opsporen.
© Mijn Kinderarts 2010