Of bij een stuitligging een vaginale bevalling of een keizersnede (sectio caesarea) wordt gedaan is sterk afhankelijk van de omstandigheden. Daarbij zal het mee bepalend zijn of er een verklaring voor de stuitligging is gevonden. Soms zijn er situaties dat een keizersnede moet plaatsvinden. Het kan zijn dat de moederkoek ongunstig in de baarmoeder ligt. Ook kan het komen door een vleesboom (myoom) in de wand van de baarmoeder. Misschien zijn er kinderlijke factoren aanwezig waardoor de gynaecoloog het beter vindt om een keizersnede te doen.
Bij tweelingen komt het voor dat één van de kinderen in hoofdligging ligt en het andere in stuitligging. Bij vroeggeboorte is het beleid anders dan bij een voldragen zwangerschap en bij kleine kinderen anders dan wanneer een groot kind in stuitligging ligt.
Een vaginale bevalling is niet uitgesloten. De gynaecoloog zal echter wel kijken naar een aantal omstandigheden. Daarbij speelt behalve de grootte van het kind ook mee hoe voorafgaande bevallingen verlopen zijn. Er wordt gekeken of er spontane indaling in het bekken heeft plaatsgevonden, danwel dat de stuit nog beweeglijk boven het bekken staat.
Belangrijk bij een vaginale stuitbevalling voor het kind zijn vooral de geboorte van de armpjes en het hoofdje. De beentjes worden eigenlijk altijd zonder probleem geboren. Daarna is het belangrijk of de armpjes niet zijn opgeklapt naast het hoofdje. Dit bemoeilijkt de geboorte van het hoofdje in flinke mate. De armpjes die opgeklapt liggen moeten weer omlaag komen. In zeldzame gevallen kunnen hierbij fracturen optreden. Als de armpjes ook geboren zijn volgt pas de geboorte van het hoofdje.
Wanneer een keizersnede wenselijk is, wordt deze van tevoren gepland. Er wordt hierbij een datum gekozen na een zwangerschapsduur van tenminste 38 weken. Er zijn baby's die zich niet aan die afspraak houden en al eerder willen komen. Dit kan ook wel eens in de nacht zijn en dan wordt de keizersnede 's nachts gedaan. Er is dan ook altijd een kinderarts of arts-assistent aanwezig om de baby na de geboorte te onderzoeken en eventueel te behandelen.
© Mijn Kinderarts 2010